Lindberg

Lindberg

Even de geschiedenis in!
De groten der aarde weten wat charme is.  Ze pakken niet uit met schreeuwerige merken, maar vallen voor uiterlijke kenmerken die alleen zichtbaar zijn voor de ingewijden.  Een mooi staaltje daarvan zijn de brillen van Lindberg.  Je vindt ze op de neus van mensen als Bill Gates, Whoopie Goldberg en prins Laurent.  Lindbergs zijn echte stijliconen: utilitair, maar tegelijk een statement.  Een bril die je gezicht een eigen gezicht geeft.

Aabyhoj is een stofferige, wat illusieloze slaapwijk van het Deense Aarhus.  Tussen gelijk uitziende huizenblokken ligt een fabriek.  Ze maken er brillen.  Hier schrijft Lindberg zijn verhaal, een verhaal van de compromisloze bril voor de topmensen die niet willen afzakken tot het niveau van Gucci-meisjes en Dolce & Gabbana-boys.  Niets aan dit fabriekspand doet vermoeden dat hier één van de vele Scandinavische stijliconen gehuisvest is.

In 1982 werd Paul-Jon Lindberg vijftig.  Zijn hele leven had hij al een brillenzaak in het koopcentrum van Aarhus.  Maar nu moest hij plots zelf beginnen brillen, zijn ogen begonnen wat vermoeid te geraken.  Tot zijn eigen verrassing vond hij geen enkele bril uit zijn eigen winkel mooi genoeg.  'Het gezicht van de eigenaar is het belangrijkste, de bril mag niets verbergen', vond de opticien. Samen met zijn vriend-designer Hans Dissing begon hij aan de ontwikkeling van een bril die hij wél zou willen opzetten.

Omdat zo'n bril een zo laag mogelijke impact op het gezicht moest hebben, licht moest zijn en toch mooi, kwam hij bij titanium uit.  In die tijd was titanium iets
voor de Nasa, niet voor brillenmakers.  Toch kochten de twee vrienden een rol titanium in de Verenigde Staten.  Lindberg ging bijna bankroet aan de aankoop van het dure metaal, maar ging noest voort met het ontwikkelen van een bril die esthetiek aan functionaliteit koppelde.  De 'Air Titanium' werd de eerste bril in een reeks van zeven modellen waarmee Lindberg vandaag de brillende toplui op aarde bedient.  Wie draagt er zoal een Lindberg?  Een kleine keure maakt duidelijk dat het niet om habbekratsers gaat: de hele koninklijke familie van de Verenigde Arabische Emiraten, Bill Gates (hij zou voor de simpliciteit van de techniek gevallen zijn), Lionel Jospin, Sofia Loren, Eddie Jordan en Whoopie Goldberg.  Dichter bij huis zul je een Lindberg zien staan op de neus van koningin Paola én van haar zoon prins Laurent.

Het Lindbergbedrijf op z'n best.
Wat is er dan zo speciaal aan een bril van Lindberg?  Daarvoor moet je eerst en vooral beseffen dat een bril geen juweel is.  Een juweel koop je omdat je het wilt, een bril omdat het moet.  Dat degradeert een bril direct tot een noodzakelijk gebruiksvoorwerp, wat meteen hoge eisen van functionaliteit stelt.  Dat merk je in de details.  Birgitte Stentoft van Lindberg legt enkele brillen op tafel: 'Onze brillen zijn uit één stuk gemaakt, ze hebben geen schroeven.  Want de schroeven opzij van een bril breken veel te makkelijk.  Voorts heeft titanium het voordeel dat het tegelijk extreem licht en extreem sterk is, met een bijzondere buigzaamheidsfactor.  En het is hypoallergeen.'  Ze doet meteen iets wat we geen enkele brillendrager aanraden: ze plooit de bril tot in spagaathouding.  Alles veert meteen terug op zijn plaats, als was er niets gebeurd.

Lars Bojvad is voltijds designer bij Lindberg.  Want sinds het bedrijf zowat alle designprijzen gewonnen had die er te winnen vielen, schoot de verkoop als een pijl omhoog.  Terwijl Paul-Jorn eind jaren tachtig zijn revolutionair brilconcept niet aan de straatstenen verkocht kreeg, kan het bedrijf vandaag de vraag nauwelijks bijhouden.  Bojvad leidt ons door de productieafdeling.  Vooral dames hebben blijkbaar geduld genoeg om de hoogwaardige brillen te maken.  Er werken zo'n 240 mensen in de Deense fabriek.  Wereldwijd lopen er iets meer dan dertig 'consultants' rond: zij selecteren zorgvuldig de winkels die de brillen mogen verkopen.  Want het merk waakt er zorgvuldig over zijn brillen niet aan jan en alleman te slijten.  Op de Filipijnen werken nog eens een dertigtal mensen aan de assemblage.  Bojvad: 'Denen hebben te weinig geduld en zijn niet handig genoeg meer om dat werk op een professioneel niveau te doen.  En ze kosten natuurlijk veel geld.'
In de fabriek in Aabyhoj worden de rollen titanium afgerold, recht getrokken, en in de gedesignde vorm geplooid.  De brillen worden volledig op maat van de klant gemaakt.  Een opticien overloopt met de klant het aanbod, selecteert frame, lengte, vorm, kleur, type glazen, en geeft via het internet de bestelling aan Denemarken door.  De arbeiders stellen de bril tot in de kleinste puntjes samen zoals de klant hem wil.  We zien hoe een dame een montuur in een waterbad dompelt.  Via elektrolyse verandert de kleur van het titanium: het hele regenboogscala behoort tot de mogelijkheden. Wit en zwart komen via coatings.

Er is iets vreemds aan de brillen van Lindberg.  Geheel en al trouw blijvend aan de basisideeën van Paul-Jorn - vandaag als topman opgevolgd door zijn zoon Henrik - moeten de brillen minimalisme aan functionaliteit koppelen.  Bojvad: 'Het is niet altijd makkelijk om het uiterste te eisen in comfort, en ondertussen een esthetiek te ontwikkelen die je van de rest onderscheidt.'  Want wie een Lindberg koopt, maakt tegelijk een statement: als iedereen op een bepaald niveau met een Mercedes rijdt, dan koop je toch liever een ander merk?  Feit is: met een Lindberg onderscheid je je van de subtop.  En dat doe je met een knipoog, het statement is meteen een understatement: Lindberg is geen bekend merk, en wil dat ook niet worden.  Dat zou contraproductief werken.  Je koopt hem precies omdát hij niet bij het brede publiek bekend is.  'Onze marketing is erg subtiel', lacht Stentoft.  'We proberen aanwezig te zijn, maar dringen ons nergens op.'  Ook niet door de hele meute celebrities af en toe een gratis bril toe te sturen?  'Neen!  Zelfs de Deense koningin stapt zelf haar optiekzaak binnen en koopt én betaalt haar Lindberg.'  Maar zodra je tot de selecte kring van Lindbergers behoort, zul je snel de andere leden van je kransje herkennen.  De discrete elegantie van zij die geen lawaaierige beurzen als een 'Miljonair Fair' nodig hebben om een stap voor te blijven op wie net níet tot de top behoort.  Er moet onderscheid van rang en stand zijn, zelfs in de wereld van de (kapitaalkrachtige) brillendragers.

Op en top minimalistisch.
De meeste Lindberg-brillen vallen in design op door hun strakke, functionalistische lijn - dit is Scandinavië - en door hun supersobere monturen.  De grootste opvallendheid is echter dat ze níet opvallen.  Een contradictio in terminis, maar als stijlstatement mag het er staan.  Henrik Lindberg: 'Sommigen beweren terecht dat onze grootste concurrent de contactlens is.  Of dat onze brillen contactlenzen met benen zijn.  Maar zelfs wie contactlenzen heeft, zal nog altijd een bril willen hebben, want niemand draagt achttien uur per dag contactlenzen.  Dit soort mensen zal dan graag een Lindberg kopen, voor zijn lichtheid en zijn zuiverheid.'

De trend in brillenland blijkt vandaag weer de andere richting uit te gaan.  Terwijl de bril vroeger zo weinig mogelijk van je gezicht mocht verbergen, moet hij vandaag een extra cachet aan je persoonlijkheid geven.  Lindberg begreep dat, en begon brillen te maken uit kunststof (acetaat) met uitgesproken monturen.  Zelfs versieringen duiken vandaag hier en daar al op.  Diamanten op het frame?  Het kan allemaal.  Maar het merk zal altijd trouw blijven aan zijn basis designprincipes: minimalisme, functionalisme, esthetiek en comfort blijven de topprioriteiten.  Als een Zwitserse horloge: blijf je concentreren op je unieke karakter, en bind nooit in op kwaliteit.  Bojvid: 'We moeten de steeds groter wordende competitie te vlug afblijven.  Want er komt steeds meer namaak op de markt.  Ondertussen wordt het steeds moeilijker om nog iets echts nieuws uit te vinden.'

1 reactie

Reageren